22 april 2021, La Lande – Een gesprekje met een Bij

Vandaag liep ik op een bosje Acacia’s af. Dat schijnen de bloemen met de beste nectar ter wereld te zijn. Ik boog me over het bosje heen en wie trof ik daar?
Een bij!
Ze was ontzettend druk in de weer, duwde haar smoel maar in die bloemen als een bezetene, zo hop, met die kop in die kelk, je kent het. Ik dacht, even vragen hoe het met haar gaat, dus ik zei: ‘Hoi Bij! Hoe gaat ie daar?’ Ze ging op de rand van de Acacia-bloem zitten, en begon te praten: ‘Ik ben gulzig hè’, zei ze, ‘Ik zuip al die bloemen op. Zie je het? Er bestaat voor mij niks anders joh. Het is een nemen nemen nemen. Eigenlijk ben ik een soort Nectar-alcoholist, ik ben verslaafd aan dat spul, ik wil het allemaal, ik kan het niet loslaten, ik word er gek van. ’Een bijentraantje plengde in het gras. ‘Weet je’, vervolgde ze, ‘Ik zou eigenlijk willen afkicken van de nectar, het maakt mijn wereld zo klein. Ik zou iets voor de wereld moeten doen, een baan zoeken of vloggen, maar ik kan er niet mee stoppen. Wat ben ik toch een inhalige egoïst!‘ Nee joh, juist niet! Voel eens op je rug.’‘Wat?’, snotterde de bij.‘Doe nou maar! Voel eens op je rug!’ De bij schoof met haar pootje over haar rug.‘Eeehlw dat is plakkerig. Wat is dat?’‘Dat is stuifmeel!’ ‘Huh hoe komt nou op mijn rug terecht?’, zei de bij verbaasd.‘Kijk, als jij van die nectar zit te zuipen, neem je per ongeluk dat stuifmeel mee van de bloemen, dat blijft op die haartjes aan je rug plakken, en als je dan weer met dat stuifmeel in een andere bloem floept, bevrucht je daar weer die andere bloem mee. Dus, door jou groeien er bloemen en vruchten’, ik verhief mijn stem om het te benadrukken, ‘Bloemen zouden uitsterven zonder jou! Wist je dat niet eens van jezelf!?’ ‘Hè, meen je dat nou?’, zei de bij, ‘dus ik hoef me helemaal niet schuldig te voelen?’ ‘Nee joh, zuip zoveel als je wilt! En geniet er maar van, zou ik zeggen. Dat kennen wij in de mensenwereld niet. Alles wat lekker is moeten we doorgaans van af blijven. Als we het bij ons op een zuipen zetten, dan zijn de rapen gaar, afspraken worden niet nagekomen, mensen worden in elkaar getimmerd, kinderen in de steek gelaten, nog niet te spreken over de katers, ik ken het maar al te goed, vreselijke hoofdpijn en uitdrogingsverschijnselen die het met zich meebrengen. Maar jullie kunnen zuipen wat je wil. Sterker nog, hoe meer jij zuipt, hoe mooier onze planeet!’ ‘Wat heerlijk!’, gilde de bij opgelucht en daarna, dook ze met nog meer overgave in die kelken van al die Acacia- bloemen. Ik heb nog nooit zo’n blije bij gezien. Nu zal ik wel met elke bij die ik tegenkom een praatje moeten maken. Want kennelijk zijn ze zich niet van hun grootsheid bewust. Ik zal er wel druk mee zijn.

(Geschreven voor, en voorgedragen op het bijenbal van de Staat van Stasse NPORadio2 KRO/NCRV)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s